Thesis 2.2
Latin
Processus spiritus sancti temporalis attenditur secundum dona gratiae gratum facientia.
1487 apparatus reads 'facientis' for 'facientia' (farmer1998:11340).
English
The Holy Spirit's temporal procession is measured according to the sanctifying gifts of grace that render one pleasing to God.
Sense checked against farmer1998:11361; no further crux.
Discussed in
- Amos Edelheit, A Philosopher at the Crossroads: Giovanni Pico della Mirandola's Encounter with Scholastic Philosophy (2022)
Farmer's cross-references
- 10>23 Qui Apollinem adibit, mediabit opus per Bacchum triethericum, et consumabit per nomen ineffabile.
- 10>24 Non inebriabitur per aliquem Bacchum, qui suae musae prius copulatus non fuerit.
- 10>31 Qui annotauerit diligenter dicta ab aristotele in expositione definitionis de anima, uidebit cur Orpheus Palladi et Veneri uigilantiam attri
- 11>17 Qui sciuerit quid est uinum purissimum apud Cabalistas, sciet cur dixerit Dauid: Inebriabor ab ubertate domus tuae, et quam ebrietatem dixer
- 17.3 Cum anima in se perfecte redit, tunc intellectus agens ab intelle/ctu possibili liberatur.
- 2.13 Sacramenta noue legis sunt causa gratiae, non solum sine qua non, sed per quam.
- 2.14 Verum corpus Christi est in coelo localiter, in altari sacramentaliter.
- 2.20 Non potest per dei potentiam idem corpus esse simul in diuersis locis.
- 20.7 Foelicitas hominis ultima est cum particularis intellectus noster totali primoque intellectui plene coniungitur.
- 24.44 Sicut fides quae est credulitas est infra scientiam, ita fides quae est uere fides est supersubstantialiter supra scientiam et intellectum,
- 2>74 Dico secundum Thommam dicendum esse in actu reflexo intellectus
- 3.3 Voluntas potest non frui ostenso obiecto fruibili.
- 3>43 Actus quo foelicitatur natura angelica et rationalis ultima foelicitate, nec est actus intellectus, nec uoluntatis, sed est unio unitatis qu
- 4.1 Charitas non est distinctus habitus ab habitu gratiae, quo mediante spiritus sanctus animam inhabitat.
- 4.11 Gratia est subiectiue in uoluntate, non in essentia animae.
- 4.12 Corpus Christi ex se fuit impassibile.
- 4.13 De potentia dei absoluta possibile est culpam originalem deleri sine infusione gratiae.
- 4.14 Post passionem Christi potuerunt cerimonialia ueteris legis sine peccato obseruari.
- 4.15 Per haec uerba precise (Hoc est corpus meum), non expressis uerbis precedentibus, scilicet pridie quam pateretur, non potest consecrari.
- 4>1 Qui dixerit accidens existere non posse nisi inexistat, Eucharistiae poterit sacramentum tenere etiam tenendo panis substantiam non remanere
- 4>10 Illa uerba (hoc est corpus, etc.), quae in consecratione dicuntur, materialiter tenentur non significatiuae.
- 4>2 Si teneatur communis uia de possibilitate suppositationis in respectu ad quamcunque creaturam, dico quod sine conuersione panis in corpus Ch
- 5>46 Cum dicit Plato neminem nisi inuitum peccare, nihil aliud intelligitur quam illud quod Thommas tenet, scilicet non posse esse peccatum in uo
- 5>48 Non solum per dicta in Epinomide et Philebo a Platone, in quibus dialogis expresse ponit Plato foelicitatem in contemplatione, sed per dicta
- 7a>51 Vtrum foelicitas consistat in intellectu an in uoluntate.